در تفاهمنامه بسیار ارزشمند بین SGP(تسهیلات کوچک محیط زیست جهانی) و مدیریت بخش روستایی وزارت کشور ، در مورد ساماندهی پسماندهای خفرپادنا و روستاهای اقماری آن توافق گردید که از فروردین 1386 به مدت دو سال (طی یک پروژه تعریف شده) ساماندهی اصولی در بخش سخت افزاری و نرم افزاری با مشارکت تشکلهای زیست محیطی (از جمله کانون سبز فارس و انجمن طرح سرزمین)، جامعه محلی و دهیاریها صورت پذیرد. اهمیت انجام این پروژه (در خفر و روستاهای اقماری به عنوان پایلوت) آنقدر مهم بود که در صورت موفقیت ، و قرار گرفتن در روند فعالیت های روزمره (از جمله تفکیک از مبداء) سلامت و بهداشت مردم ، عدم آلودگی رودخانه ماربر، مصون ماندن آبزیان ، آب شرب و کشاورزی  منطقه و استانهای همجوار و بطور مشخص حفاظت از تنوع زیستی را بهبود می بخشید و ضمن در آمدزایی از طریق این معضل اجتماعی (طلای کثیف ) ، زمینه را برای رونق اکوتوریسم و ایجاد مشاغل پایدار فراهم می نمود.

مت‍أسفانه بعد از یک دوره کوتاه مدت ، فعالیت  جدی توسط ارگانهای یاد شده و استقبال مردم ، به دلیل ممانعت شهرداری کُمه از ورود پسماند این روستاها (از ابتدای سال جاری) به سایت زباله مورد توافق ، زباله ها ی این روستاها توسط تنها ماشین موجود ، جمع آوری نمی گردد. پیرامون معضل فوق ، جلسه ای در شب 23/2/88 در محل روستای خفر ، باحضور دهیار ، تنی چند از کارگروه گردشگری و کوهنوردی ، رئیس شورای حل اختلاف روستا و آقایان بهمن ایزدی و نعمت اله امیریان تشکیل گردید. ما حصل این جلسه:

-   با تلاش و مشارکت ارگانهای یاد شده ، کانون سبزفارس و سایر تشکلهای زیست محیطی، دهیاری و مردم، آگاهی مردم نسبت به عوارض زندگی با زباله ارتقاء پیدا نمود. با واگذاری یک دستگاه وانت نیسان از طرف شرکت تعاونی روستایی پادنا ، مردم در جمع آوری و انتقال زباله به سایت زباله در کمه ، با دهیاری مشارکت نمودند. در یک پروسه چند ماهه ، ذهنیت ها آماده و روشن گردید که ساماندهی اصولی پسماندها می تواند از یک طرف ضامن سلامتی جامعه محلی و تنوع زیستی گردد و از طرف دیگر می تواند ضمن درآمد زایی ، زمینه ساز رونق اکوتوریسم پایدار گردد(روستای خفر به عنوان یکی از 22 روستای هدف اول گردشگری تایین گردیده است).

-   دهیار روستای خفر در اوج ناامیدی ، بیان نمود که مشارکت تشکلهای زیست محیطی ، سختی ، دردسر، توجیح و پیگیری و آموزش چهره به چهره، تشکلیل کارگاههای آموزشی مختلف (با مشارکت کانون سبز و سایر تشکلها) با جامعه محلی را برای جمع آوری زباله ، و توجیح  پیامدهای مثبت محلی ، منطقه ای ، ملی و سلامت بهداشت مردم را با جان و دل پذیرفتیم . ولی بعد از یکدوره چند ماهه در جمع آوری زباله ، دوباره به نقطه کور اول رسیدیم. تکلیف ما چیست؟ چگونه می شود با دادن آموزش ، اموزش و روشنگری برای مدت طولانی مردم را منتظر نگه داشت؟ وقتی حرف و شعار به عمل منتهی نمی شود ، چگونه انتظار داریم که جامعه محلی به باور برسند؟

حاضرین در جلسه طی یک نامه ، از ارگانهای ذیربط شامل ، شهرداری کمه ، فرمانداری سمیرم ، استانداری اصفهان (مسئولین محترم امور روستایی) و وزارت کشور تقاضای خالصانه و جدی نمودند، با توجه به اینکه دو سال از شروع تفاهمنامه می گذرد به تمامی مفاد ارزشمند آن عمل نمایند، تا خفر پادنا و روستاها ی اقماری آن در حفاظت از تنوع زیستی و سلامت و بهداشت مردم (از طریق ساماندهی  اصولی پسماندها) ، به عنوان الگوی مناسب در منطقه ، ارائه و معرفی گردد.