سازمان حفاظت محیط زیست ایران ، طی بررسی کارشناسانه ، مطالعات علمی و منطبق با منابع ملی ، اکوسیستم ارزشمند منطقه دنا را در سال 1370 تحت حفاظت در آورد. از آن تاریخ به بعد با درایت مسئولین و کارشناسان وقت ، محیط بانان جان بر کف و با حمایت و مشارکت جوامع محلی ، از تنوع زیستی در مساحت حدود 94000 هکتاری دنا حفاظت نمود.
با توجه به تصمیم فوق ، از آن تاریخ به بعد:
از ورود عشایر تیره های مختلف از طایفه فارسیمدان (در حوزه جغرافیایی استان اصفهان) به مناطق فوق جلوگیری بعمل آمد. مقرر شد که حق و حقوق عشایر تیره مورول پرداخت گردد تا بدین وسیله پروانه چرای این تیره درمنطقه تنگ رود قر، شهلی آباد و ارتفاعات آن لغو گردد.
- متاسفانه سازمان بعد از گذشت 16 سال ، به مصوبه عمل ننمود و برای ساماندهی اصولی این قشر زحمتکش هیچ اقدامی ننمود.
- این عشایر بعد از سالها سرگردانی ، آواره گی در چراگاههای اجاره ای (با هزینه زیاد) در استان فارس و اصفهان ، پناه به دستگاه قضایی بردند و با رأی قطعی مقامات قضایی و شورای تامین استان اصفهان، از بهار 1386 برای سومین بار متوالی وارد مناطق حفاظت شده گردیدند.
- طی دو سال گذشته تخریب و تخلف در این مناطق حساس و بسیار شکننده اوج گرفته است. تمامی کارشناسان آگاه و دلسوز ، تشکلها و فعالین زیست محیطی ، محیط بانان و جوامع محلی نگران این موضوع هستند که در صورت ادامه حضور عشایر وادامه بی برنامگی سازمان در ساماندهی اصولی معضل فوق ، وضعیت تنوع زیستی به سالهای قبل از 1370 و بدتر از ان بازگشت نماید.
- ورود مجدد عشایر و سکوت سازمان حفاظت محیط زیست از یک طرف :
موقعیت و مقام سازمان و جایگاه ارزشمند محیط بانان و کارشناسان دلسوز این مجموعه را در اکوسیستم دنا و جوامع محلی تضعیف نموده و از طرف دیگر :
ضعف اداره کل محیط زیست کهگیلویه و بویراحمد در تقویت سیستم سخت افزاری و نرم افزاری (بخصوص در بخش جذب نیروی کارآمد، آموزش دیده و باسواد به عنوان محیط بان) باعث گردیده تا سایر تیره های طایفه فارسیمدان تصمیم به بازگشت به مناطق حفاظت شده از طریق سایر نقاط این اکوسیستم ارزشمند ملی و بین المللی گردند. (هم اکنون تعدادی از این عشایر به صورت قاچاق و شبانه در مناطق فوق به چرای دام مشغول می باشند)اداره کل محیط زیست کهگیلویه و بویراحمد (با توجه به کمبود شدید نیروی انسانی خود در بخش محیط بانی ) ، هم اکنون از طریق کشیدن یک جاده و با گشودن تنگ رود قر با دستگاههای سنگین همچون لودر و بلدوزر (با هزینه زیاد) ، راه دسترسی هرگونه وسیله نقلیه را به ارتفاعات شهلی آباد هموار نموده است. ای کاش مسئولین محترم اداره فوق در منطقه ای که دچار بحران زیست محیطی از طریق ورود عشایر و تخریب وسیع گردیده است، دست به چنین عملی نمی زدند و با دست خود زمینه را برای ورود عشایربا وسایل نقلیه ، سهل الوصول تر نمی نمودند.
- قابل ذکر است هم اکنون منطقه حفاظت شده دنا با مساحت حدود 94000 هکتار فقط و فقط با حدود 35-30 نفر محیط بان ، حفاظت می گردد. و این منطقه با 80 کیلومتر خط الراس هوایی و با دارا بودن 47 قله فراتر از 4000 متر در حد فاصل چهار استان کهگیلویه و بویراحمد، فارس ، اصفهان و چهارمحال و بختیاری قرار دارد. بدین ترتیب با یک حساب سر انگشتی مشخص می شود که هر محیط بان می بایست از مساحتی حدود 3200 هکتار محافظت نماید!
قابل توجه است که از بخش غربی تا شرقی (در حوزه پادنا) در حال حاضر فقط یک پاسگاه در منطقه سیور و ماندگان و یک پاسگاه در ارتفاعات روستای خفر فعال می باشد . (از بخش کاسه خفر ، شامل 14 قله بالای 4000 متر ، شامل گونه های گیاهی و جانوری متنوع ، کمیاب و کم نظیر و جاذبه ها و چشم اندازهای بدیع و زیبا و رودخانه ها ، فقط و فقط یک محیط بان حفاظت می نماید).
با توجه به موارد فوق و با توجه به اهمیت و ارزش این سرمایه های ملی و بین المللی، تمامی شورا ها، دهیاری ها، جوامع محلی ساکن در حاشیه ی رشته کوه دنا، کارشناسان و فعالین و تشکل های زیست محیطی، بار ها و بار ها از ریاست محترم سازمان حفاظت محیط زیست و معاونت محترم ریاست جمهوری ( سر کار خانم دکتر جوادی ) در خواست نموده و تقاضا می نماید که در حل معضل فوق اقدام جدی به عمل آورده و از طریق یک برنامه ریزی و ساماندهی پایدار و ملی، از تخریب و نابودی این سرمایه های گرانقدر جلوگیری به عمل آورند تا منافع نسل فعلی و نسل آتی، بیش از پیش به خطر نیفتد.
کانون سبز فارس با دارا بودن تجربیات ارزشمند از سال های دور و نزدیک پژوهش در منطقه دنا، همچون گذشته آمادگی خود را برای همکاری و مشارکت با سازمان حفاظت محیط زیست و سایر ارگان ها و نهاد های ذیربط به جهت رفع این معضل و حفاظت از تنوع زیستی اعلام می دارد.

با درود به زندگی
نعمت اله امیریان

